intervention of another kind

hiçbi şeyimin hazır olmayışının
gözdenin gidişime inanmayışının
bu rahatlığın
bi sebebi varmış.

gitmiyomuşum ki.

oysa bi gece önce gitmem dolayısıyla sabahlar olmamış
sigaralar sigarayı
laflar lafları takip etmişti.

ardından sabahın 8inde uyanılıp ups aranıp taksiye atlayıp kldb'ne gelinmiş pasaportun gelmesi beklenmişti.

bu sefer noldu?
vizem 6sında başlıyo.

e yarın ikisi ki?
aaaaaiiiiiggggghhhhh!!!!!

gözyaşları.

ilk kriz anı atlatıldıktan sonra önce sevgili dostum herr hecker'e mail atılır sonra saygılı frankfurt başkonsolosu ilhan saygılı'ya facebooktan mesac atılır. ardından konsolosluğun kapısına dayanılır.

ben: bikbikibikibik
kapı: vittiri vittiri viti vit
ben: gidiyim o zaman

5 dakka sonra telefon
yarın 10da gelin
iyi de uçak 12'deyse nolcak?
kaçıcak.

cumartesi pazar pazartesi salı. ilk ikisi zaten yol. kaldı iki gün. bu durumda atıf gelemez.
bi başına allan heidelberg'ine git. ordan bi başına berlin'e git. evim bile yok. berlinin ranzaları kanepeleri beni bekler.

7 ekim. kesin?tarih.

(bunu aslında dün yazdım ama 'boşluklu yazmak da neyin nesi?' diyerek göndermedim. şimdi umrumda diyil.)

peki şimdi planlara gelelim: aney ve memoyla italya'ya gidilicek. çağrıyı görmeye edinbro'ya gidilicek. zeynep'in yanına malmö'ye gidilicek. kurban bayramında muhtemelen geç de olsa sonunda londra'ya gidilicek. londra hiç sevilmemeye çalışılıcak. berlin'de olucakları saymıyorum bile ama graffiticilerle kaynaşılıcak gerekirse kreuzberg sokaklarına iz bırakılıcak. belçikaya gidilip tenten anahtarlığımın yenisi alınıcak. kimbilir belki aygenle amsterdamda bi gece geçirilicek.

bi de tabii cankuş canikov var. rus atlet. ona bi şiir bi şarkı yazılıcak.